Fondsenwerving kan BN’er missen als ebola.

Omdat BN’ers niet naar Sierra Leona durven afreizen,

dreigt de TV-show te worden afgeblazen omdat er dan te weinig te filmen zou zijn om de avond mee te vullen. Zoals Jan Pierre Geelen in de Volkskrant treffend schreef: ebola kan de tyfus krijgen van BN’ers en TV-makers.

Geen BN’ers, dus geen beelden, dus geen TV-avond, zo werkt het in Hilversum. Het is de even genante als beschamende ontmaskering van gespeeld altruïsme. Ergste is dat het ook fondsenwervers in het algemeen schade toebrengt, juist vanwege hun veelvuldige inzet van BN’ers. 

Succesvolle fondsenwerving valt of staat met een zeker altruïsme. Een goed doel heet niet voor niets zo. De geldinzameling daarvoor mag best professioneel worden nagestreefd en aangepakt, maar het werk wordt werk voor niets zodra Jan Publiek gaat twijfelen aan de goede bedoelingen. Alleen al daarom is het voor fondsenwervers sterk te overwegen het narcisme van de BN’ers te verruilen voor het altruïsme van de eigen donateurs.

Die geven niet omdat Chantal Janzen, Margriet Spijker (wie?) of Jan Tol dat zegt. Die geven omdat ze het verhaal van het fonds delen. Omdat ze geloven in het Waarom, in het Wat en in het Hoe. Die geloven dat hun geld zal helpen. Ze willen dat het helpt. Hun hoop op resultaat zit in elke euro die ze geven.

Die ware Betrokken Nederlanders hoeven niet via hun management benaderd te worden. Ze zitten in het eigen bestand van de fondsenwerver, hunkerend naar elke snipper nieuwe informatie over vooruitgang en hoopvolle resultaten. En beter nog, ze zijn waarschijnlijk meer dan bereid dan wie ook om zelf actie te ondernemen in het belang van het grotere verhaal.

Mobiliseer ze, die donateurs. Trek ze nog dichterbij en kroon ze tot ambassadeurs van je merk, je fonds en je verhaal. Ontwikkel ze tot fondsenwervers op zichzelf. Influentials van de eigen kennissenkring. Aandragers van weer nieuwe donateurs. Benut de kwaliteiten van die enthousiaste pleitbezorgers die je fonds vleugels kunnen geven.

Het enige wat je ervoor moet doen is hen de juiste ammunitie aanreiken. Niet eens per jaar, als de Dag Van Dit, het Gala Van Dat of de Week van Zus in zicht is, maar bij voortduring. Donateurs doe je geen groter plezier dan ze bij wijze van spreken elke week te laten weten wat er gebeurt met hun geld. Welk project er nu weer in gang is gezet. Waar net weer een succesje geboekt is, hoe klein dat ook is. Wie er baat heeft gehad bij die door het fonds gefinancierde behandeling die toch redelijk experimenteel was.

Breng ze op de hoogte van het moment dat er een bepaald financieel target gehaald is. Of nodig ze uit om voor een kleine toegangsfee een exclusieve Q&A sessie met een internationaal befaamd onderzoeker bij te wonen, live dan wel via live stream. Ontwikkel een bijzonder boekje of e-book  waarin bekende schrijvers een kort verhaal schrijven dat een link heeft met het onderwerp van het fonds (kanker, hersenaandoeningen, analfabetisme, etc.), exclusief aan te kopen door je donateurs dan wel gratis als ze een of meer nieuwe donateurs aanbrengen.

Een fonds met donateurs is een club en een club organiseert van alles om het clubgevoel te versterken. Wat hen bindt is het grotere verhaal van hun goede doel. Hoe meer hun fonds hen betrekt bij het verhaal dat hen met elkaar verbindt, hoe meer ze in een rol van ambassadeur zullen groeien. Verbinden, Inspireren, Activeren  VIA Storytelling is niet lastig in praktijk te brengen, er is geen fondsenwerver die er niet toe in staat zal zijn. Wat erg kan helpen bovendien is toepassing van een recentelijk ontwikkelde Community App, die het erg gemakkelijk maakt om snel, vaak en multiscreen te vertellen wat je te vertellen hebt aan je donateurs en ze onderling te verbinden. 

Vergeet al die BN’ers met hun professioneel barmhartige gezichten en hun gratuite mededogen. De enkeling die het werkelijk meent niet te na gesproken, bieden ze geen meerwaarde aan je verhaal en allang niet meer aan je commercial: er zijn inmiddels zoveel goede doelen commercials met BN’ers dat niemand nog weet welke BN’er voor welk goed doel door Afrika liep. Het effect van hun herkenbaarheid is daardoor vrijwel nihil geworden en daarmee ook hun nut voor fondsenwerving. 

Het zal een bevrijding zijn om niet naar het middel van de BN’er te grijpen en je afhankelijk te maken hun medewerking. Laat die creatieve armoede achter je en keer weer terug naar de kern van wie je bent en wat je doet. Het authentieke verhaal van een fonds biedt echt zoveel betere aanknopingspunten en handvatten voor storytelling en andere communicatie dan het zoveelste filmpje met een semi-bekend gezicht uit de C-categorie van de onderbond van reality-TV.

Een fonds hoort het podium te zijn voor donateurs en voor de mensen die het helpen wil, niet voor BN’ers. Die bellen DWDD maar weer als ze even lekker betrokken willen doen.