Poetin vertelt een sterk verhaal

De Europese en Amerikaanse sancties tegen Rusland zullen weinig effect hebben. De gedachte achter sancties is dat de rijke kliek rond Poetin eerst en de Russische burgers daarna bij Poetin komen jengelen om eens te kappen met dat hele gedoe in Oekraïne.

Dat gaat niet gebeuren.

Poetin en z’n rijke vriendenkring krijgen nergens last van. Dankzij dubbele paspoorten gaan en staan de Russische miljardairs waar ze willen. Bovendien konden ze de sancties van tien mijl afstand aan zien komen. Tegen de tijd dat de Europese slakkenconferenties de knoop eindelijk eens doorhakten, waren de geldzaakjes echt wel netjes geregeld.

En de gewone Russische burger? Die weet niet beter dan dat de VS en Europa zomaar ineens besloten hebben Rusland dwars te gaan zitten. Die geloven alleen wat ze in Rusland horen, lezen en zien en er is er maar een die beslist wat ze in Rusland te horen, te lezen en te zien krijgen en dat is Poetin.

Poetin weet hoe Russen zijn. Moedertje Rusland is alles voor ze. En dus doet Vadertje Poetin alles voor Moedertje Rusland.

Dat is zijn verhaal. Dat is het beeld dat hij neerzet. Het is een sterk verhaal,, omdat het volledig voortkomt uit de Russische identiteit. De trots op het vaderland die de Russische mens in het hart meedraagt is immens. Rusland is de warme moederschoot van Moedertje Rusland, gecombineerd met de onverschrokkenheid van de Russische beer.

Beiden zijn verenigd in de persoon Poetin. Poetin als beschermer van de Russische mens. Poetin die pal staat tegen de overmacht van buitenaf. Poetin die niet zal buigen. Voor niemand. Het gaat er in Rusland allemaal in als wodka. Bij de oudere Russen vooral: voor hen is het op dit moment Stalingrad all over. Dan maar even geen Hollandse tomaten.

Poetin: wat mij betreft wordt hij liever vandaag dan morgen overreden, daar niet van. Maar strategisch en storytellingwise gezien is hij Europa veruit de baas. Wat laten we wel zijn: wat heeft Europa er tegenover te zetten, behalve wat halfzachte sancties?

Geen eenheid, geen gedeelde trots, geen missie, geen visie, geen inspirerende leiders, geen verhaal, geen draagkracht, geen daadkracht.

Nieuwe voorzitter Juncker, daar moeten wij het mee doen. Schijnt wel van de fles te houden. Toch nog iets Russisch.